غزل-بن بست

نه در هفتاد ساله‌گی که در بیست و هفت ساله‌گی، میانه‌ی دو هیچ و پا در هواتر از همه‌ی لنگ‌های هوا رفته‌ی رفیقانِ سَرِ چهار ر&#...

اگه حتی بین ما فاصله یک نفسه ، نفس منو بگیر برای یکی شدن اگه مرگِ من بسه ، نفس منو بگیر «شهیار قنبری» قدیم ترها که هنوز این بند و بساط های تلگرامی و فیسبوکی و چه و چه نبود، من بودم و یک وبلاگ(همین که می بینی). روزی حداقل ده-بیست بار سرش را می زدم! که مبادا پیامی آمده باشد و نخوانده باشم. اما یکی دو سه سالی ست که رشته ی اُلفت میان من و این خانه ی قدیمی گسسته است. نه اینکه تلگرام و فیسبوک عاملش باشند، نه! ، حالم ناخوش است.پس ترجیح دادم قسمت نظرات وبلاگم را غلاف کنم-و اگرهم غلاف نبود نظری را برای نمایش در وبلاگ ...